මගේ ලියමන

 ඔබ කීව ඒ මල
ඔන්න මම නෙලා දුන්නා…..
දැන් ඒක නුඹෙ
ඇගිලි තුඩු අතර ඇත…..

සිප ගන්ට එපා කී
නුඹම එය සිඹිනවා
තහනම මට පමණි….
නුඹ සුවද උරනවා…

මම කිව්වා මේ මල
කෙදිනක හෝ පරවෙනවා
එවිට නුඹෙ ඔය සිතට
දරන්නට බැරි වෙනවා

කෝ නුඹට ගනනක්
නුඹ මලම සිඹිනවා
කාලය යන බවක්
නුඹට අමතක වෙනවා

මල නෙවෙයි අපි උනත්
දිනෙක පරවී යනවා
පරවෙන්ට යලි නොපිපි
නිවෙන මග තියෙනවා

ඔන්න මම නුඹෙ සිතට
ඒ මගම කියනවා
ඒත් නුඹ තවමත්
අර මලම සිඹිනවා

ක්ලියෝපැට්රා දෙවගනක් විය රෝමයේ සීසර්ට……..

සීසර්ගේ ප්‍රේමය තුටුපඩුරක් කොට

මහානුවරක් ඇය දෙපා මුල සෙනෙහසින් පිදුවාලු….

ෂා ජහන් රජු දෙවගනක් බදු මුම්ටාස් මහල් දේවියට

උමතු වෙන් ප්‍රේමය පිදීය…. ටජ්මහල ඇය නමින් දෙරණ මත

නිමවා ලෝ පුදුම කරවීලු….

මාලා අශෝකා රුවින් මන් මත්වූ සාලිය කුමරින්දු

රජ කිරුළ හැර දමා ඇය නමින් වනගතව විසුවාලු…….

රජකමද වීසිකර……….

ආදරය වෙනුවෙන් තුටුපඩුරු නැති කලෙක

දුගී යාචකයෙක්

සියපෙම්වතියට ස්නේහය වෙනුවෙන්

සුසුමක් පුද කලද…..

අධිරාජයකු නොවූවද…රජෙකු නොවූවද

කුමරෙක් නොවූවද…

ප්‍රේමය කෙලෙසකින් බාල වී යයිද??

ප්‍රේමයට සීමා මායිම් කොහේද??

ප්‍රේමයට මාන කොයින්ද??

(අපේ කාලයේ පෙම් පුවතක් ඇසුරින්)

මධ්‍යම රාත්‍රියේ මගේ ලියමන
හේම ජයන්ත කොළඹගේ….12:11 AM 10/17/2008
යම්කිසි දෙයක හට ගැනීම සහ නැතිවීම අතර
පවතින්නේ පුදුමාකාර සබැදියාවක්. එය තමයි
වෙනස්වීම. ලෝක සත්ත්වයා පිළිනොගන්නෙත්
පිළිගන්න අකමැතිම වෙන්නෙත්  මේ වෙනස්වීම.
එයට හේතුව තමයි බොහෝ දෙනා සිතන්නෙ හැම
දෙයක්ම නිරපේක්ෂ වූ සරල රේඛීය ක්‍රියාදාමයක්
කියල. ඒක හරියට දේව ඇදහිල්ලක් වගේ. නමුත්
සාමාන්‍ය වොට් 100 බල්බයක් තත්පරයට 50 වාරයක්
නිවි නිවී දැල්වෙනවා.එම පනස්වාරය කියන්නෙ ඒ
බල්බයේ සංඛ්‍යාතය. ඇතිවෙමින් නැතිවෙමින් යන
තාප දැල්ලේ වේගය. දැං මේ ක්‍රියාවලිය දෙස බැලුවොත්
මෙය සරල රේඛීය නොවන සයිනාකාර හැඩැති
sinusoidal  ක්‍රියාවලියක් බව පෙනෙනවා.
කිසියම් ඝණයක වස්තුවක මූලික ලක්ෂණ හතරක්
තියෙනවා. ඒ තමයි ඒ වස්තුවේ ඝනත්වය. එය පොලොවේ
තද ගතියට සමාණයි. ඒ නිසා එයට කියනවා පඨවි කියා.
the earth . ඒ වගේම එහි තිබෙනවා කිසියම් ජීවමය තෙත්
ගතියක්. එයට කියනවා ආපෝ the water කියා. මේ සෑම
වස්තුවකම තියෙනවා කිසියම් හෝ උෂ්ණත්වයක්. එය ධන
හෝ රින අගයක් විය හැකියි. එයට කියනවා තේජෝ
the fire කියා. ඊලගට මේ සෑම වස්තුවකම තිබෙනවා එහි
සියුම් සිදුරු තුල වාතය.එයට කියනවා වායෝ the air කියා.
  මෙම පඨවි    - the earth
 මෙම ආපෝ - the water
 මෙම තේජෝ - the fier
 මෙම වායෝ -    the air
මෙම මූලික ලක්ෂණ හතරෙන් තමා විශ්වයේ තිබෙන්නාවූ
සියලු වස්තූන් නිර්මාණය වී තිබෙන්නේ. මේවා පවතින්නේ
ධාතු ස්වභාවයෙන් හෙවත් ශක්ති විශේෂයක් ලෙස.
ද්‍රව්‍ය නිර්මාණය වන්නේ ශක්තියෙන් බව මෙයින් ගම්‍ය වේ.
මෙම ධාතු හතර සහිත එක් ඒකකයක් රූප කලාප ලෙස
හදුන්වනවා. මෙහි තවත් පුදුමයක් තිබෙනවා. ඒ තමයි මෙම එක්
ධාතුවක් තුල අන් ධාතු සියල්ලේම සම්මිශ්‍රණයකුත් තිබෙනවා.
එනම් මේ එකදු ධාතුවක් වත් හුදෙකලා ලක්ෂණ සහිත නොව
අන් ධාතු ලක්ෂණයෙන්ද අනුපාතිකව සමන්විත බවයි.
බටහිර විද්‍යාඥයින් විසින් පවසන පරමාණුව තුලද මෙම රූප
කලාප ලක්ෂ ගනනින් පවතින බව මේ අනුව පෙනී යනවා.
අනෙක් පුදුමය තමයි මෙම රූප කලාපයක ආයු කාලය ඇසිපිය
ගසන කාලයටත් අඩු කාලයක් වීම. ඊලග පුදුමය තමයි මෙම
රූපකලාප ඇතිවෙලා නැතිවෙලා යන්න පෙර තමා වැනිම වූ
දරු රූප කලාප එකක් හෝ ඊට වැඩි ප්‍රමාණයක් උපදවා තබා
මියයාම. ඒ නිසයි  ලොව සියලු වස්තු ගස් ගල් වැනි දේ පවා
එකම ආකාරයෙන් දීර්ඝ කාලයක් තිබෙන හැටියට පෙනෙන්නෙ.
හැබැයි තව එකක් තියෙනවා… පසුව පසුව උපදින රූප කලාප
මුලින් මුලින් ඉපදුනු රූප කලාප වලට වඩා එක්කෝ ශක්තිමත්
එහෙම නැත්තම් දුර්වලයි. යම් වස්තුවක වර්ධනය හෝ දිරීම යනු
මෙයයි.
‍වානේ තහඩුවක මෙම සියුම් අංශු ඇතිවීමේ නැතිවීමේ වේගය
මා අසා තිබෙන පරිදි දහයෙ විසිතුන්වැනි බලය හා සමානයි
යනුවෙන් අදහසකුත් තිබෙනවා. (මා නිවැරදි කරත්වා)
හැබැයි මේ ක්‍රියාවලිය සදාකාලික නැහැ. රූප කලාප පරම්පරා
ඇතිවෙවී ගොස් කිසියම් විටෙක ක්‍රමයෙන් දුර්වල වෙමින් යන
රූපකලාප වලට ඊලග පරම්පරාව ඉපදවීමේ ශක්තිය නැතිවූ විට
ඒ ද්‍රව්‍යයේ…වස්තුවේ දීර්ඝ කාලීන වේවා කෙටිකාලීන වේවා
ආයු කාලය අවසන් වී යනවා.
මේ විස්තරය අනුව පෙනෙනවා නේද විශ්වයේ යම්තාක් තිබෙන
රූප අනිත්‍යයි (වෙනස් වන සුලු නිසා) දුක්ඛයි (මෙහි හටගැනීම
වෙනස්වීම නැතිවීම දෙවියෙකුටවත් මාරයෙකුටවත් වෙනත්
කෙනෙකුටවත් අවශ්‍ය පරිදි නොව හේතූන් නිසා හට ගෙන
හේතූන් නැතිවී යාමෙන් අභාවප්‍රාප්ත වන නිසා )අනාත්මයි කියා.

ලෝකයේ මෙතෙක් පහලවූ විශිස්ඨතම ජීව- රසායන-භෞතික- මනෝ
දාර්ශණික විද්‍යාඥයා වූ භවත් ගෞතමයානන් වහන්සේගේ දේශනයක්
ඇසුරෙන් කරුනු සම්පිණ්ඩනය කොට ලියාදැන්වූයේමි.

මගේ ලියමන- රාත්‍රියේ ප්‍රථම යාමය 1:38 AM 10/11/2008 හේම ජයන්ත කොළඹගේ….. දැං වෙලාව පාන්දර එකයි තිස් අටයි.නිදිමත අහලකවත් නෑ.ගෙදර අය ගොරවමින් නිදන හඩ නිවස ඇතුලෙන් ඇහෙනවා.තරමක තද වැස්සක් ඇදවැටිල යාන්තමට සීතලක් තියෙනවා. දහවලට වඩා මේ රාත්‍රිය කොතරම් වෙනස්ද?? ඒත් හරියට බැලුවොත් මොකක්ද වෙනස??? අන්ධකාරයයි නිහඩතාවයයි විතරයි.අනිත් සියලු දේම පෙරපරිදිමයි.හුස්මගන්නවා හුස්ම පිටකරනවා..ඇතිවෙනවා නැතිවෙනවා. රාත්‍රිය කියන්නෙ අන්ධකාරයට කියන තවත් නමක් විතරයි.කාලය කියන්නෙ අවකාශයට කියන තවත් නමක් විතරයි.අපි අවකාශය අලෝකයේදී දිවාකාලය ලෙස ප්‍රඥප්තියකින් වෙන් කරගෙන.රාත්‍රිය ලෙස අන්ධකාරයේදී ප්‍රඥප්තියකින් බෙදාගෙන.සත්‍ය වශයෙන්ම දිවාකාලය කියා දෙයක්වත් ,රාත්‍රී කාලය කියා දෙයක්වත් විශ්වයේ පවතින්නෙ නෑ.විශ්වය කියන්නෙ අවකාශයට.ශුන්‍යත්වයට.කෝටි ගනන් තරු පංති බැබලෙමින් තිබුනත් ඒ සමහර තරු අද ජීවතුන් අතර නෑ.ආලෝක වර්ෂ මිලියන ගනන් ඈත සිට තවමත් එන ආලෝකයට ඇස රැවටෙනවා. විශ්වය තුල පවතින්නෙ හටගැනීම් නැතිවීම් පමණයි. ඒවා පඨවි ,ආපෝ,තේජෝ,වායෝ,යන මූලධාතු ශක්ති ස්වභාවය මුල්කරගෙන පරමාණුවටත් වඩා සූක්ෂම වූ රූපකලාප ඇතිවෙමින් නැතිවෙමින් සිදුකරන ක්‍රියාවක් චලිතයක් පමණයි.මිනිස් සිරුරේත් සෙසු සත්ත්ව ශරීරවලත්,සෑම අජීවී වස්තුවලත් ඇත්තේ මේ විශ්ව සංසිද්ධිය පමණයි. මේ ගලාඑන සිතිවිලි වලත් නතරවීමක් නිනව්වක් නෑ. ඒවාත් ඇතිවෙමින් නැතිවෙමින් විවිධ ඉසව් තුල චාරිකා කරනවා. සිතිවිලි චාරිකාව හමාර කරන්නට වගේ සිහින් නිදිමතකුත් එනවා.නිදිමත කියන්නෙත් සිතිවිල්ලක්.. සිතිවිලි රහිත නම් ඔබ එතෙරත් නෑ මෙතෙරත් නෑ අතරත් නෑ කියා භාග්‍යවතුන් වහන්සේ භාගිය දාරුච්ඡේරියට වදාල බවක් මතකයට නැගෙනවා.

Welcome to your new blog. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!

An email has been sent to you giving you details of how to log in to the administration section. From there you can change the design by clicking on the tab MANAGE and then click on the tab THEMES. If you have any questions, ask them in the forums — we are only too willing to help.